Waarom ik zoveel mogelijk naar de natuur kijk alvorens iets te zaaien!

Je ziet ze meer en meer: de zaaikalenders. Ieder zichzelf respecterende blog, facebookgroep, organisatie etc.. heeft er wel één. Ze worden op ons losgelaten in vele vormen en kleuren. Ook tijdschriften en moestuinboeken sluiten ze in als een extra bijlage, als achterflap of als uitneembaar element dat we goed moeten bewaren. Iets dat we ten aller tijde kunnen raadplegen, dat ons aanzet de tijd niet uit het oog te verliezen. De tijd om te zaaien, want we zouden wel eens te laat kunnen zijn. Gezien de vele foto’s en filmpjes van frêle voorzaai resultaten denk ik dat het met dat te laat zijn wel meevalt. Integendeel, te vroeg kan ook. Ik ben nog iets vergeten. Natuurlijk staat de zaaidatum ook op de verpakking van de zaden die we kopen. Als geheugensteun. Maar toch checken we even onze favoriete zaaikalender, die zou wel eens iets totaal anders kunnen zeggen.  

Ze staan ook vol symbolen en taalgebruik dat enkel voor de gedreven en gevorderde moestuinier enigszins te begrijpen valt. Zaaien warme bak, koude bak, voorzaaien, verspenen,  in volle grond, in zaaibed, diep, oppervlakkig,  …. Het schrikt wat af, want dien ik me nu een warme of koude bak aan te schaffen?

Bestaat dat in de natuur ook? Is er zoiets als een zaaibed waar planten hun zaden deponeren om vervolgens aan de konijnen, vogels, marters, panda’s en beren te vragen om gauw even te verspenen en vervolgens ergens definitief uit te planten? Laatst zag ik een vogel vliegen met in zijn bek iets dat op het begin van een broccoli leek. Die vogel hield plots halt bij een mooi volkstuintje om aan zijn activiteit te beginnen. Gauw even wat aarde weg, plantje erin en wegwezen, het volgende stuk gaan halen. Eerst even langs een kabbelend beekje stoppen om wat water op te slaan om dan als een sproeivliegtuig de lading te lossen, net boven die net daarvoor geplante broccoli. God keek ernaar en zag dat het goed was.

In het midden van vorige week stonden er plots in onze tuin enkele mooie paardenbloemen naar de zon te gluren. Blijkbaar was voor hen het moment gekomen om eraan te beginnen. De omstandigheden waren er, temperatuur, luchtvochtigheid, voldoende licht, een min of meer opgewarmde bodem, …. Een complex geheel van parameters die het teken geven van : nu is het moment, ga ervoor. Ik stond erbij en aanschouwde. Want ja, die paardenbloem is voor mij het teken om wortelen te zaaien. Zomerwortelen wel te verstaan. Ik hoefde geen zaaikalender te raadplegen, de natuur zelf is mijn kalender. Want ja, het ene jaar is het andere niet. Hoe kunnen al die zaaikalenders nu die ideale omstandigheden voorzien. Hoe weten zij wanneer wel en niet? Indien ze het al zouden kunnen, dan geef ik ze de raad om snel even met de VRT of VTM te gaan spreken, want dan kunnen Frank Deboosere en Sabien Hagedooren best aan hun prepensioen beginnen en van hun tuin genieten.

Neen, als er al één kalender is die ik raadpleeg, dan is deze van de natuur zelf. En om even in termen van zaaikalenders te spreken, noemen we dat de fenologische zaaikalender. Zoek het even op en verdiep je er wat in. Ik beloof het je, je zal nooit iets anders meer willen.  In het begin vraagt het wat studie om daarna uit te monden in ervaring en observatie. Het spoort aan om rondom ons heen te kijken, om gade te slaan wat er in onze eigen tuin en ruimere omgeving gebeurt. Want de temperatuur, luchtvochtigheid, bodemwarmte … van jouw tuin kunnen wel al eens verschillen van de mijne. Logisch niet? Ik woon in de stad, misschien woon jij wel in de vlakke velden. Het zou vreemd zijn dat het er dan bij jou op exact dezelfde wijze aan toegaat dan bij mij, niet? Het zou vooral wat eentonig zijn.

Succes ermee.

Heb je zelf goede ervaringen met de fenologische kalender? Gebruik jij een bepaalde methode? Wat is jouw leidraad? Laat niet na te reageren, zo leren we van elkaar.

4 reacties Voeg uw reactie toe

  1. ltschudde schreef:

    Leerzame blog! De fenologische zaaikalender kende ik nog niet. De praktijk van scherp observeren om daaruit de conditie van de tuin af te leiden wel, bijvoorbeel het spontaan opkomen van brandnetel als indicatie voor een hoog stikstofgehalte in de bodem.

    Like

  2. jblinde schreef:

    Ik poot altijd de aardappels als de paardenbloemen massaal bloeien. Blijkbaar ook een mooi moment voor zomerwortelen! (Bedankt voor de tip.)

    Like

  3. Eigenlijk maak je ook een zaaikalender; eentje waarvoor je ook nog kennis moet hebben van synchroniteit in de natuur. Die kennis zit nu in je hoofd, voor jou is het handig. Maar als je het concreet gaat overdragen, is het dan nog zo makkelijk? Ik vind een zaaikalender op maand reuze overzichtelijk, en dan kijk je daarbij een beetje naar de ontwikkeling van het seizoen voor een paar weken eerder of later. Ben benieuwd of je een fenologische kalender ook zo simpel kunt maken.

    Like

    1. groennegenduust schreef:

      Beste Anne Marie,
      Je hebt natuurlijk een punt dat dit eigenlijk ook een zaaikalender is die dan nog kennis en ervaring vraagt. Maar het is wel een leuke die je juist kan aanzetten om langzaam maar zeker de tekenen in de natuur te leren kennen en ontdekken. Op zich is een combinatie van alles waarschijnlijk het meest werkbare.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s